WYKŁADOWCY


CZESŁAW BARTNIK - dr hab. nauk leśnych, specjalista w zakresie fitopatologii i mykologii leśnej. Adiunkt naukowo-dydaktyczny w Zakładzie Fitopatologii Leśnej, Mykologii i Fizjologii Drzew na Wydziale Leśnym UR w Krakowie. Prowadzi badania dotyczące między innymi: przyczyn zamierania ważnych gospodarczo gatunków drzew leśnych, zwalczania biologicznego patogenów korzeni, monitoringu grzybów rzadkich i chronionych w pakach narodowych, oceny zagrożenia ekosystemów leśnych oraz sposobu poprawy kondycji zdrowotnej drzew. Prowadzi zajęcia edukacyjne dla pracowników lasów państwowych oraz wykłady dla studentów z mykologii i ochrony grzybów. Autor opracowań grzybów w planach ochrony rezerwatów przyrody, oddziaływania infrastruktury na grzyby i monografii grzybów w GPN.

JAN BODZIARCZYK - dr habilitowany nauk leśnych w zakresie botaniki leśnej i ochrony przyrody. Wykłada ochronę przyrody na Wydziale Leśnym w Krakowie, gdzie od ukończenia studiów jest związany z Katedrą Botaniki Leśnej, którą stworzył przed 50 laty Profesor Stefan Myczkowski. Główne zainteresowania naukowe obejmują zagadnienia związane z ekologią roślin, szczególnie gatunków rzadkich i chronionych, strukturą i dynamiką zbiorowisk leśnych oraz ochroną przyrody. Na osiągnięcia w pracy naukowo-badawczej składa się około 100 publikacji, do których należą również rozdziały w monografiach przyrodniczych, m.in. w monografii zbiorowisk roślinnych Pienińskiego Parku Narodowego, Czerwonej Księdze Karpat Polskich, Polskiej Czerwonej Księdze Roślin, a także w podręcznikach metodycznych ochrony siedlisk i gatunków Natura 2000. Do najważniejszych osiągnięć naukowych należą prace nad ekologią języcznika zwyczajnego Phyllitis scolopendrium oraz strukturą i fitosocjologicznym zróżnicowaniem zespołu jaworzyny górskiej Phyllitido-Aceretum. Pełni funkcję redaktora czasopisma „Pieniny–Przyroda i Człowiek” oraz redaktora „Monografii Pienińskich”; wchodzi w skład zespołu redakcyjnego „Chrońmy Przyrodę Ojczystą”. Jest członkiem Polskiego Towarzystwa Botanicznego, International Association for Vegetation Science (IAVS), Sekcji Biologii Populacji Roślin Komitetu Ekologii PAN, Polskiego Towarzystwa Przyjaciół Nauk o Ziemi, Rady Naukowej Pienińskiego Parku Narodowego oraz Rady Naukowej Leśnego Kompleksu Promocyjnego „Lasy Birczańskie”. Jest koordynatorem krajowym i głównym wykonawcą monitoringu jaworzyn w programie Natura 2000. Uczestnik kilku wyprawach naukowych, m.in. w Alpy Retyckie (Włochy), w Karpaty Ukraińskie i Karpaty Rumuńskie. Od początku zatrudnienia na Wydziale Leśnym jest zaangażowany w studencki ruch naukowy, gdzie pełni funkcję opiekuna Sekcji Botaniki Leśnej i Ochrony Przyrody Koła Naukowego Leśników. Promotor ponad 50 prac dyplomowych.

STANISŁAW BROŻEK - profesor nauk leśnych, doktor habilitowany gleboznawstwa leśnego. Kierunek badawczy został nakreślony w publikacjach: (1) Brożek S. i in. Założenia metodyczne badań związków między glebą a zespołami roślinnymi w lasach. Rocz. Glebozn. LXII, 4, 16- 38, (2) Brożek S. 2011. Gleby siedlisk leśnych terenów chronionych nizin i wyżyn Polski – synteza badań. Rocz. Glebozn. LXII, 190 – 198. Jest twórcą i współtwórcą opracowań książkowych: (1) Brożek S., Zwydak M., 2010. Atlas gleb leśnych Polski. Wydanie II. CILP Warszawa 2010. s. 467. Praca ta została nagrodzona zespołową nagrodą Ministra Edukacji Narodowej i Sportu w roku 2004 oraz nagrodą im. M. Oczapowskiego przyznaną przez Wydział Nauk Rolniczych, Leśnych i Weterynaryjnych Polskiej Akademii Nauk w roku 2005, (2) Gleby w środowisku przyrodniczym i krajobrazach Europy. 2013. Praca zbiorowa (red. S. Brożek). Wydawnictwo UR Kraków, monografia nagrodzona nagrodą Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego w roku 2014. Jest twórcą i współautorem nowatorskiego przedsięwzięcia w skali europejskiej o nazwie Muzeum Gleb. W profesjonalnie przygotowanym pomieszczeniu zgromadzono monolity gleb wraz z dokumentacją analityczną, opisową, fotograficzną i filmową następujących obszarów Europy: tundra, tajga, strefa umiarkowana na przykładzie Polski, puszta węgierska, strefa śródziemnomorska, a także strefa atlantycka, kontynentalna stepowa, suchy step i półpustynia (www.muzeumgleb.pl). Kierował wieloma zespołowymi tematami badawczymi, w tym 3 dla Ministerstwa Nauki i KBN, 4 dla Dyrekcji Generalnej Lasów Państwowych i 1 we współpracy międzynarodowej z Polsko-Norweskiego Funduszu Badań Naukowych. Wiele wyników tych prac zostało wdrożone do kartografii siedlisk w lasach Polski.

MICHAŁ CIACH - doktor habilitowany nauk leśnych. Adiunkt naukowo-dydaktyczny w Zakładzie Bioróżnorodności Leśnej na Wydziale Leśnym UR w Krakowie, a w latach poprzednich także adiunkt naukowy w Stacji Badania Wędrówek Ptaków Uniwersytetu Gdańskiego. Prowadzi kursy z zakresu zoologii, ekologii zwierząt oraz ochrony przyrody. Promotor prac inżynierskich, magisterskich oraz dyplomowych. Opiekun naukowy Sekcji Ornitologicznej Koła Naukowego Leśników. Autor blisko 200 publikacji naukowych, popularnonaukowych, ekspertyz przyrodniczych oraz wystąpień konferencyjnych. Współpracownik organizacji pozarządowych – Komitetu Ochrony Orłów oraz Ogólnopolskiego Towarzystwa Ochrony Ptaków oraz instytucji rządowych – Ministerstwa Środowiska oraz Ministerstwa Rolnictwa i Rozwoju Wsi. Międzynarodowe doświadczenie naukowe – Brazylia, Bułgaria, Egipt, Japonia, Jordania, Słowacja, Tanzania, Turcja, Ukraina, Wenezuela, Węgry. Ogólne zainteresowania badawcze obejmują ekologię zwierząt oraz ochronę przyrody.

MAGDALENA FRĄCZEK - doktor nauk leśnych. Adiunkt naukowo-dydaktyczny w Zakładzie Bioróżnorodności Leśnej na Wydziale Leśnym Uniwersytetu Rolniczego w Krakowie. Prowadzi kurs „Edukacja przyrodniczo-leśna” dla kierunku Leśnictwo kurs "Edukacja przyrodnicza" dla kierunku Zarządzanie Środowiskiem Przyrodniczym oraz zajęcia z dendrologii, botaniki, fitosocjologii i autorskiego przedmiotu do wyboru „Las jako źródło surowców i inspiracji w rzemiośle i sztuce”. Zainteresowania badawcze to ekologia roślin, botanika leśna, edukacja przyrodnicza i etnobotanika. Promotor prac inżynierskich i magisterskich z zakresu ekologii roślin i edukacji przyrodniczo-leśnej. Autorka publikacji naukowych i popularnonaukowych. Kierownik Studiów Podyplomowych Edukacja Przyrodniczo-Leśna. Współtwórca Festiwalu Nauki i Małopolskiej Nocy Naukowców na Wydziale Leśnym. Członek Stowarzyszenia Edukatorów Leśnych.

ANNA GAZDA - doktor habilitowany nauk leśnych, kierownik Zakładu Bioróżnorodności Leśnej w Instytucie Ekologii i Hodowli Lasu UR w Krakowie………

MAŁGORZATA GRODZIŃSKA-JURCZAK - dr hab. biologii o specjalności edukacja środowiskowa, obecnie kierownik Zespołu Ochrony Przyrody, Badań Łowieckich i Edukacji Środowiskowej w Instytucie Nauk o Środowisku UJ. Specjalista w zakresie społecznych uwarunkowań ochrony przyrody, w tym w szczególności konfliktów na styku człowiek-przyroda, partycypacji społecznej, metod komunikacji społecznej, postaw względem środowiska dzieci jak i dorosłych. Dr hab. Grodzińska-Jurczak bardzo lubi uczyć. Wykłada na Wydziale Biologii i Nauk o Ziemi UJ: Edukację ekologiczną, Społeczno-ekonomiczne uwarunkowania ochrony przyrody, Politykę środowiska, Finansowanie badań naukowych i zarządzanie projektami naukowymi, Research Management. Jest promotorem trudnej do zliczenia ilości prac magisterskich i licencjackich, wypromowała dwóch doktorów, jest promotorem pięciu doktorantów z otwartym przewodem doktorskim. Pracuje w wielu krajowych i międzynarodowych komisjach w tym m.in.: w Radzie Naukowej Instytutu Ochrony Przyrody PAN, Radzie Naukowej Małopolskiego Uniwersytetu Dziecięcego, Scientific Committee of European Environment Agency, Intergovernmental Science-Policy Platform on Biodiversity and Ecosystem Services. Zasiada w redakcjach czasopism naukowych (m.in.: Nature Conservation, Diversity, International Research in Geographical and Environmental Education, Edukacja Biologiczna i Środowiskowa). Recenzuje prace w czasopismach naukowych krajowych i zagranicznych. Kieruje i kierowała wieloma projektami naukowymi i edukacyjnymi finansowanymi z różnych źródeł m.in. 6, 7 EU PR, Norweski Mechanizm Finansowania – EOG, MNiSW, NCN, Fundacja Batorego). Była stypendystką wielu wyjazdów zagranicznych, w tym Fundacji Kościuszkowskiej, Fundacji Fulbrighta, British Council i in. Równolegle do badań naukowych, zajmuje się popularyzacją nauki, działalnością edukacyjną, projektując, przeprowadzając i ewaluując programy i kampanie informacyjno-edukacyjne z zakresu ochrony przyrody oraz gospodarki odpadami komunalnymi dla różnych grup odbiorców (samorządy lokalne, pracownicy parków narodowych, dyrekcji ochrony środowiska, nauczycieli, uczniów itp.), a także opracowując materiały edukacyjne.

GRZEGORZ JAMROZY - prof. dr hab., absolwent Technikum Leśnego w Brynku i Wydziału Leśnego Akademii Rolniczej w Krakowie. Od zakończenia studiów jest pracownikiem naukowo-dydaktycznym na macierzystym Wydziale. Jego zainteresowania naukowe obejmują zoologię leśną, teriologię oraz ekologię zwierząt łownych. Jest głównym autorem wydanej w 2007 roku obszernej naukowej monografii kozicy tatrzańskiej, a także wydanej w roku 2014 monografii Ssaki polskich parków narodowych: drapieżne, kopytne, zajęczaki i duże dryzonie. Jest też autorem lub współautorem około stu innych publikacji naukowych i popularnonaukowych, w tym kilku skryptów dla studentów leśnictwa. Jest członkiem rad naukowych Babiogórskiego Parku Narodowego i Magurskiego Parku Narodowego (przewodniczący Rady).

BOŻENA KOTOŃSKA - doktor nauk biologicznych Wydziału Biologii i Nauk o Ziemi Uniwersytetu Jagiellońskiego w Krakowie. W latach 1999-2008 pełniła funkcję Wojewódzkiego Konserwatora Przyrody. Od listopada 2008 roku pełni funkcję Regionalnego Konserwatora Przyrody, a od stycznia 2009 roku także funkcję Zastępcy Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w Krakowie. Absolwentka studiów podyplomowych z zakresu ochrony przyrody im. Prof. Stefana Myczkowskiego na Uniwersytecie Rolniczym, z zakresu prawa ochrony środowiska krajowego i UE na Uniwersytecie Jagiellońskim oraz wielu krajowych i zagranicznych kursów ochrony środowiska, ochrony przyrody i współpracy z organizacjami pozarządowymi i mediami. Członek rad wielu parków narodowych, Zespołu Parków Krajobrazowych Województwa Małopolskiego oraz Rady Naukowo-Społecznej Leśnego Kompleksu Promocyjnego „Puszcza Niepołomicka” Współrealizatorka m. in. ogólnopolskiego „Programu restytucji populacji sokoła wędrownego w Polsce”, „Programu ochrony cietrzewia i głuszca oraz ich biotopów w Karpatach” .Członek PZŁ, członek Komisji Sokolniczej i Komisji Promocji Łowiectwa i Kontaktów z Mediami Okręgowej Rady Łowieckiej w Krakowie. Edukator z zakresu ochrony przyrody i krajobrazu. Pasjonatka polskiej i śródziemnomorskiej przyrody, fajczarstwa i tańca towarzyskiego.)

WOJCIECH KRZAKLEWSKI - profesor doktor habilitowany nauk technicznych w zakresie inżynierii środowiska – rekultywacji.....








JERZY LESIŃSKI - doktor habilitowany nauk leśnych, emerytowany pracownik Zakładu Bioróżnorodności Leśnej w Instytucie Ekologii i Hodowli Lasu UR w Krakowie. Pracę na Wydziale Leśnym WSR w Krakowie rozpoczął w roku 1964, tj . w rok po jego reaktywacji. W latach 1984-2005 pracował za granicą, głównie w Instytucie Hodowli Lasu Szwedzkiego Uniwersytetu Rolniczego w Umea. W 2006 r. ponownie podjął pracę na stanowisku profesora UR w Krakowie. Jego główne zainteresowania naukowe dotyczyły: fitosocjologicznej klasyfikacji zbiorowisk leśnych, dynamiki podszytu leśnego, ekologii i morfologii iglastych (sosna, świerk, modrzew), funkcji lasu oraz dóbr i świadczeń ekosystemów leśnych. Jest autorem lub współautorem ponad 100 publikacji w językach: polskim, angielskim, szwedzkim, i rosyjskim, w tym 58 oryginalnych prac twórczych i dwóch monografii. Oprócz prac badawczych zajmował się rozwijaniem współpracy leśników skandynawskich z kolegami w Polsce, Rosji i innych krajach tzw. bloku wschodniego – wspólne projekty, wykłady, doskonalenie zawodowe leśnej kadry kierowniczej, wyprawy poznawcze. Ponadto uczestniczył w przygotowaniu kadr naukowych dla Wydziału Leśnego w Wondo Genet w Etiopii (obecnie Debub University). Prowadził regularne szkolenia taksatorów w zakresie ocen uszkodzeń drzew leśnych w Szwecji i w innych krajach. Dzięki wyjazdom zagranicę do licznych krajów Europy, do Afryki (Somaliland, Etiopia), Kanady i Nowej Zelandii, miał możność poszerzenia swych horyzontów w zakresie leśnictwa i ochrony przyrody. Po powrocie do Kraju był inicjatorem i uczestnikiem międzynarodowych projektów, w tym ERASMUS - “Socio-economic Challenges in European Forestry“ (2011-2013) i COST Action FP1206 “EuMIXFOR” (2013-17), poświęconemu lasom mieszanym w Europie. W okresie pracy na Wydziale Leśnym obecnego UR w Krakowie, oprócz zajęć z dendrologii i ochrony przyrody, prowadził wykłady na Podyplomowych Studiach Ochrony Przyrody od chwili ich utworzenia, a w latach 2010-2016 był ich kierownikiem.

STANISŁAW MAŁEK - doktor habilitowany nauk leśnych w zakresie ekologii lasu, profesor UR, prorektor ds. Nauki, Wdrożeń i Współpracy Międzynarodowej…………







ZBIGNIEW MIREK - botanik, autor ponad 400 publikacji (w tym około 150 prac naukowych) z dziedziny systematyki roślin, fitogeografii, florystyki, historii botaniki, ochrony środowiska przyrodniczego, edukacji ekologicznej i ekoetyki, ekoestetyki i ekoteologii. Dyrektor Instytutu Botaniki PAN w latach 1999-2011 i kierownik Zakładu Systematyki i Fitogeografii Roślin Naczyniowych w tymże Instytucie. Badacz flory Karpat ze szczególnym uwzględnieniem Tatr i Podtatrza. Współautor i redaktor ponad 120 pozycji wydawniczych m.in. „Polskiej Czerwonej Księgi Roślin”, „Czerwonej Księgi Karpat Polskich”, „Atlasu Roślin Chronionych Polski”, „Monografii Tatrzańskiego Parku Narodowego”, „Przyrody Kotliny Zakopiańskiej” i wielu innych. Organizator i pierwszy kierownik Działu Wydawnictw Instytutu Botaniki PAN; członek Komitetu Botaniki PAN a w latach 2007-2011 jego przewodniczący; przewodniczący Komitetu Ochrony Przyrody PAN (od 2007); członek Prezydium Polskiego Towarzystwa Botanicznego (od 1986), a w latach 1998-2004 jego prezes; redaktor naczelny kwartalnika „Wiadomości Botaniczne”; redaktor czasopism: „Polish Botanical Studies” (od 1990) i „Botanical Guidebooks” (od 1990); redaktor serii „Flora Polski - rośliny naczyniowe” (od 1990); redaktor serii „Biodiversity of Poland”; redaktor serii „Biodiversity of the Tatra National Park” (od 2004) oraz serii „Biological invasions in Poland”; członek Rady Redakcyjnej "Acta Societatis Botanicorum Poloniae" oraz „Monographiae Botanicae”; członek Komitetu Redakcyjnego rocznika „Wierchy”; członek Redakcji „Atlas of the geographical distribution of lichens in Poland”; członek redakcji "Polish Botanical Journal"; członek Komitetu Redakcyjnego „Biodiversity and Conservation”; członek Komitetu Sterującego Planta Europa (od 2001); członek Rad Naukowych: Tatrzańskiego Parku Narodowego (od 1999, a w latach 1999-2005 jej przewodniczący), Muzeum Tatrzańskiego im. Tytusa Chałubińskiego w Zakopanem (od 1991), Ogrodu Botanicznego PAN w Powsinie, Śląskiego Ogrodu Botanicznego w Mikołowie, Instytutu Dendrologii PAN w Kórniku, Instytutu Fizjologii Roślin PAN w Krakowie; prezes Stowarzyszenia Kultura i Natura im. J. G. Pawlikowskiego (od 2008 do 2010); członek Komitetu d/s światowego Dziedzictwa Kulturowego przy Ministrze Kultury Rzeczpospolitej Polskiej; członek założyciel Stowarzyszenia Fides et Ratio (2007); prezes Towarzystwa Muzeum Tatrzańskiego im. Tytusa Chałubińskiego (od 2008); prezes Fundacji im. Zofii i Witolda Paryskich (2011) i redaktor serii wydawniczej jej wydawnictw. Członek Towarzystwa Przyjaciół Lanckorony i jego Zarządu. Wykładowca Ochrony Przyrody na Wydziale Architektury Politechniki Krakowskiej oraz zagadnień z tego zakresu na Studiach podyplomowych i doktoranckich Uniwersytetu Rolniczego, Politechniki Krakowskiej, Instytutu Studiów Franciszkańskich.

ZBIGNIEW MYCZKOWSKI - Prof. dr hab. inż. arch. w Instytucie Architektury Krajobrazu Politechniki Krakowskiej……….








MACIEJ PACH - dr habilitowany nauk leśnych o specjalności hodowla lasu, obecnie pracownik w Zakładzie Szczegółowej Hodowli Lasu, Instytutu Ekologii i Hodowli lasu, Uniwersytetu Rolniczego w Krakowie, prowadzi zajęcia z zakresu hodowli lasu w języku polskim i angielskim na studiach stacjonarnych i niestacjonarnych I i II stopnia dla studentów kierunku leśnictwo na Uniwersytecie Rolniczym w Krakowie oraz dla wielu studentów z uczelni zagranicznych. Współorganizator i wykładowca na intensywnych kursach w ramach programu ERASMUS dla studentów uczelni europejskich. Prowadził zajęcia na uczelniach zagranicznych w Getyndze, Rovaniemi i Brnie. Wykładowca na wielu studiach podyplomowych organizowanych na Uniwersytecie Rolniczym w Krakowie. Promotor wielu prac magisterskich i inżynierskich z zakresu hodowli lasu. Aktywnie działający na rzecz oceny jakości kształcenia studentów na Wydziale Leśnym, UR w Krakowie. Autor i współautor kilkudziesięciu publikacji naukowych i popularno-naukowych, wystąpień konferencyjnych oraz innych opracowań z zakresu hodowli lasu, struktury i dynamiki lasów o charakterze pierwotnym oraz gospodarki leśnej. Aktywnie współpracuje z wieloma polskimi i zagranicznymi ośrodkami naukowymi. Ekspert wpisany na listę ekspertów dokonujących oceny projektów w ramach Małopolskiego Regionalnego Programu Operacyjnego.

JERZY PARUSEL - Absolwent Wydziału Leśnego Akademii Rolniczej w Krakowie, na którym odbył studia w trybie indywidualnym. W ramach tych studiów był słuchaczem międzyuczelnianego Podyplomowego Studium Ochrony Przyrody w Krakowie, które ukończył w roku 1976. Pracę magisterską z zakresu fitosocjologii „Leśne zbiorowiska roślinne Leśnictwa Tylicz w Beskidzie Sądeckim” przygotowywał pod kierunkiem prof. dr hab. Stefana Myczkowskiego, a po tragicznej śmierci promotora ukończył pod opieką dr inż. Jerzego Lesińskiego w roku 1979. Po ukończeniu studiów w roku 1977 odbył staż naukowy w Zakładzie Gospodarki Leśnej Rejonów Górskich Instytutu Badawczego Leśnictwa w Krakowie. Zawód leśnika wykonywał krótko, pracując pół roku (1979/1980) na stanowisku leśniczego-technologa w Leśnictwie Sól Nadleśnictwa Ujsoły. Następnie zatrudnił się w Babiogórskim Parku Narodowym w Zawoi, gdzie w latach 1980-1994 był kustoszem muzeum i asystentem naukowo-badawczym. W roku 1994 został powołany przez Wojewodę Katowickiego na stanowisko dyrektora Centrum Dziedzictwa Przyrody Górnego Śląska w Katowicach, które zorganizował i którym kieruje. Centrum jest jedyną tego typu jednostką samorządu wojewódzkiego w Polsce. W roku 2004 obronił z wyróżnieniem na Wydziale Biologii i Ochrony Środowiska Uniwersytetu Śląskiego w Katowicach pracę doktorską z zakresu fitosocjologii „Leśne zbiorowiska roślinne i ich przestrzenne rozmieszczenie na obszarach projektowanych do włączenia w skład Babiogórskiego Parku Narodowego”, której promotorem był prof. dr hab. Stanisław Wika. Zainteresowania naukowe obejmują botanikę, fitosocjologię, ekologię, ochronę przyrody i zoologię. Z tego zakresu opublikował ponad 200 prac, w tym ponad 70 artykułów naukowych. W ostatnich latach zaangażowany jest we wdrażanie w Polsce Dyrektywy Siedliskowej: w tworzeniu Europejskiej Sieci Ekologicznej Natura 2000 oraz prowadzeniu monitoringu przyrodniczego siedlisk przyrodniczych i gatunków. Zajmuje się także ocenami oddziaływania na środowisko przedsięwzięć, w tym i gospodarki leśnej. Jest krajowym koordynatorem monitoringu siedliska 7220 (źródliska wapienne ze zbiorowiskami Cratoneurion commutati). Od wielu lat działa społecznie w Wojewódzkiej Komisji Ochrony Przyrody (obecnie Regionalnej Radzie Ochrony Przyrody) w Katowicach. Jest członkiem krajowych i zagranicznych towarzystw naukowych.

WOJCIECH RÓŻAŃSKI - doktor nauk leśnych, botanik, absolwent Wydziału Leśnego Akademii Rolniczej w Krakowie; pracownik Instytutu Ekologii i Hodowli Lasu Uniwersytetu Rolniczego w Krakowie. Na Wydziale Leśnym prowadzi kursy z fitosocjologii oraz zajęcia z botaniki leśnej i dendrologii. Zainteresowania naukowe koncentrują się wokół zróżnicowania naturalnej roślinności leśnej Karpat i problemów jej ochrony oraz zastosowań metod analizy wielowymiarowej w klasyfikacji danych fitosocjologicznych. Wieloletni opiekun studenckiego Koła Naukowego Leśników na Wydziale Leśnym UR w Krakowie oraz członek Rady Naukowej Gorczańskiego Parku Narodowego. Hobby: turystyka górska i fotografia przyrodnicza.

ZENON RZOŃCA - mgr inż. leśnik, absolwent Wydziału Leśnego Akademii Rolniczej w Krakowie; Zastępca Nadleśniczego Nadleśnictwa Wisła - RDLP w Katowicach. Pomysłodawca i założyciel wolierowej hodowli głuszców w Nadleśnictwie Wisła, dzięki której od 2002 r. odchowano 826 osobników tego skrajnie zagrożonego w Polsce gatunku, w tym 530 głuszców wypuszczono do ekosystemów leśnych Beskidu Śląskiego a 188 uwolniono w Borach Dolnośląskich i Beskidzie Sądeckim. Członek zespołów opracowujących obowiązujące „Zasady hodowli lasu” i „Program zachowania leśnych zasobów genowych i hodowli selekcyjnej drzew w Polsce na lata 2011 – 2035”. Autor oryginalnego programu zachowania leśnych zasobów genowych i szkółkarskiego, dostosowanego do górskich pięter klimatyczno-roślinnych, będącego składową „Programu dla Beskidów” zatwierdzonego przez Ministra Środowiska jako podstawa działań, mających na celu przeciwdziałanie rozpadowi drzewostanów w Beskidach. Hobby: Fotografia przyrodnicza, muzyka poważna, ogrody japońskie.

ZDZISŁAW SPENDEL - leśnik, absolwent Wydziału Leśnego Akademii Rolniczej w Krakowie, Dyrektor krakowskiego Oddziału Biura Urządzania Lasu i Geodezji Leśnej. Zajmuje się urządzaniem lasu w szerokim znaczeniu tego pojęcia jak również ochroną przyrody. Łączy naukę z praktyką i praktykę z nauką.



JERZY R. STARZYK - profesor doktor habilitowany nauk leśnych w zakresie entomologii leśnej. Emerytowany pracownik Zakładu Ochrony Lasu, Entomologii i Klimatologii Leśnej Instytutu Ochrony Ekosystemów Leśnych Uniwersytetu Rolniczego w Krakowie. W latach 1981–2011 pełnił funkcję kierownika Katedry Entomologii Leśnej, a w latach 1999/2000–2001/2002 był prodziekanem Wydziału Leśnego. W okresie pracy na Wydziale Leśnym Wyższej Szkoły Rolniczej, a następnie Akademii Rolniczej i Uniwersytetu Rolniczego w Krakowie, prowadził zajęcia dydaktyczne z zakresu entomologii leśnej, ekologii owadów leśnych, owadów uszkadzających drewno, roli owadów w funkcjonowaniu ekosystemów leśnych. Główne kierunki jego badań obejmują: studia bionomiczno-ekologiczne nad kambio- i ksylofagicznymi chrząszczami z rodziny kózkowatych (Cerambycidae); studia ekologiczno-biocenotyczne nad szkodnikami wtórnymi i niszczącymi drewno drzew iglastych i liściastych, z uwzględnieniem zagadnień gospodarczo-leśnych; ba dania nad dendrofilną entomofauną w parkach narodowych i rezerwatach przyrody oraz owadami prawnie chronionymi w Polsce; badania nad wpływem biopreparatów i juwenoidów stosowanych do zwalczania brudnicy mniszki (Lymantria monacha L.) na entomofaunę epigeiczną; badania nad wykorzystaniem feromonów i kairomonów do prognozowania pojawu i ograniczania nadmiernej liczebności korników. Autor lub współautor ponad 300 publikacji, w tym 185 naukowo-badawczych. Jest współautorem 22 opracowań podręcznikowych, książkowych i monograficznych, m.in.: „Ochrona drewna. Owady niszczące drewno” (2 wydania); „Polska czerwona księga zwierząt” – 2 wydania (opracowanie kilku gatunków owadów chronionych: Cerambyx cerdo L.), Cerambyx scopolii (Fuesslin)], Rosalia alpina (L.), Pseudogaurotina excellens (Brancsik), Cornumutila quadrivittata (Gebler); „Ćwieczenia z entomologii leśnej”; „Klucze do oznaczania owadów leśnych”; Atlas owadów uszkadzających drzewa leśne. T. 1 i 2; Atlas owadów uszkadzających drewno. T. 1 i 2; „Kornik drukarz Ips typographus (L.) i jego rola w ekosystemach leśnych”; „Owady uszkadzające drewno”. Jest członkiem korespondentem Polskiej Akademii Umiejętności, Polskiego Towarzystwa Entomologicznego, Polskiego Towarzystwa Leśnego, Komitetu Nauk Leśnych Polskiej Akademii Nauk, przewodniczącym Komisji Nauk Rolniczych, Leśnych i Weterynaryjnych Polskiej Akademii Umiejętności, sekretarzem Wydziału Przyrodniczego PAU, Rady PAU, Rady Naukowej międzynarodowego czasopisma „Journal of Applied Entomology”. Był lub nadal jest członkiem Rad Naukowych Parków Narodowych: Gorczańskiego, Bieszczadzkiego, Magurskiego i Świętokrzyskiego, członkiem Rady Naukowo-Społecznej Leśnego Kompleksu Promocyjnego „Puszcza Białowieska”, Rady Naukowej Instytutu Badawczego Leśnictwa w Warszawie, Międzynarodowej Grupy Roboczej „Bark and wood boring insects in living trees (BAWBILT)” działającej w ramach Wspólnoty Europejskiej (EWG) (od 1999), przewodniczącym Rady Programowej Wydawnictwa Instytutu Badawczego Leśnictwa w Warszawie. Pod jego kierunkiem 6 osób (w tym 3 z zagranicy) odbyło staże naukowe w Katedrze Entomologii Leśnej AR w Krakowie. Jest promotorem 8 przewodów doktorskich oraz ponad 135 prac magisterskich i 28 inżynierskich. Był recenzentem: 28 rozpraw doktorskich (w tym jednej z zagranicy), 16 habilitacyjnych, 9 postępowań o mianowanie na stanowisko profesora, 19 postępowań o nadanie tytułu profesora (w tym jednego z zagranicy) oraz dwukrotnie o nadanie tytułu doktora honoris causa. Był recenzentem ponad 40 podręczników, książek i mono grafii naukowych.

JÓZEF SULIŃSKI - prof. dr hab. inż. nauk leśnych, specjalista w zakresie hydrologii leśnej i inżynierii leśnej. Jest twórcą kierunku badań obiegu wody w ekosystemach leśnych, w których poszukuje się relacji między komponentami bilansu wodnego atmosfera-drzewostan-gleba a cechami biometrycznymi drzewostanów. Znajomość tych relacji jest podstawą budowy modeli matematycznych pozwalających na poznanie dynamiki bilansu wodnego i w konsekwencji odpływu wody z lasu.


JANUSZ SZEWCZYK

JERZY SZWAGRZYK - prof. dr hab. inż., profesor zwyczajny w Zakładzie Bioróżnorodności Leśnej na Wydziale Leśnym UR w Krakowie. Urodzony w dniu 28 czerwca 1957 r. w Krakowie, absolwent Wydziału Leśnego AR w Krakowie w roku 1981. Stopień doktora nauk leśnych uzyskał w roku 1990 roku na tym samym Wydziale, stopień doktora habilitowanego nauk biologicznych na Wydziale Biologii i Nauk o Ziemi UJ w roku 1998, a tytuł profesora nauk leśnych w roku 2003. W latach 1999 - 2013 kierował Katedrą Botaniki Leśnej i Ochrony Przyrody; od roku 2011 do 2014 Zakładem Botaniki i Ochrony Przyrody. Od września 2014 roku jest dyrektorem Instytutu Ekologii i Hodowli Lasu na Wydziale Leśnym UR w Krakowie. Główne zainteresowania naukowe to: ekologia populacji drzew i zbiorowisk leśnych, konkurencja między drzewami w wielogatunkowych drzewostanach, struktura i dynamika zbiorowisk leśnych, mechanizmy utrzymania różnorodności gatunkowej w lasach, przebieg procesów odnowieniowych w lasach naturalnych, wtórna sukcesja roślinności drzewiastej. Autor ponad 130 publikacji naukowych i popularno-naukowych. Wypromował 51 magistrów i 9 doktorów. Członek Komitetu Ekologii, Komitetu Nauk Leśnych oraz Komitetu Ochrony Przyrody PAN oraz rad parków narodowych: Babiogórskiego P. N. i Tatrzańskiego P. N.

MAGDALENA SZYMAŃSKA - absolwentka kierunku biologia i geologia na Wydziale Biologii i Nauk o Ziemi Uniwersytetu Jagiellońskiego, studium pedagogicznego UJ, kursu „Teaching for Sustainability” w Malmö oraz Podyplomowego Studium Ochrony Przyrody im. Profesora Stefana Myczkowskiego na Uniwersytecie Rolniczym w Krakowie. Pracownik Regionalnej Dyrekcji Ochrony Środowiska w Krakowie, w której zajmuje się m.in. ochroną i zarządzaniem obszarami Natura 2000, udziałem w procedurach ocen oddziaływania inwestycji na obszary Natura 2000 oraz sporządzaniem planów zadań ochronnych dla tych obszarów. Autorka i realizatorka projektów unijnych poświęconych czynnej ochronie muraw kserotermicznych, m.in. projektu Life+ „Ochrona siedlisk kserotermicznych w obszarach Natura 2000 na Wyżynie Miechowskiej”. Uczestniczy w edukacji ekologicznej dzieci i dorosłych działając w organizacjach pozarządowych. Pasjonatka długich górskich wędrówek (w szczególności po Polskich i Ukraińskich Karpatach), fotografii przyrodniczej oraz kulinarnego eksperymentowania w kuchni.

ANDRZEJ TOMEK - dr hab. inż., emerytowany profesor UR w Krakowie (od 2013 roku profesor wizytujący UP w Poznaniu)………….









PAWEŁ TYLEK - doktor habilitowany nauk leśnych, absolwent Wydziału Techniki i Energetyki Rolnictwa AR, aktualnie kierownik Zakładu Mechanizacji Prac Leśnych Wydziału Leśnego UR. Zrealizował wiele projektów badawczych, dotyczących wpływu nowoczesnych technik i technologii na środowisko leśne. Współautor kilku maszyn i urządzeń z zakresu uszlachetniania materiału siewnego oraz biotechnologii szkółkarskich, wdrożonych do produkcji i nagrodzonych, m.in. Złotymi Medalami na Targach Gospodarki Leśnej, Przemysłu Drzewnego i Ochrony Środowiska EKO-LAS. Wielokrotny wykładowca zagadnień związanych z technologiami zakładania i konserwacji terenów zielonych, na Uniwersytetach w Republice Czeskiej (Brno, Praga).

MAREK WAJDZIK - dr inż. nauk leśnych o specjalności gospodarka łowiecka, obecnie pracownik w Zakładzie Bioróżnorodności Leśnej Uniwersytetu Rolniczego w Krakowie, wykładowca Gospodarki łowieckiej, Ekologii populacjami zwierząt, Kynologii łowieckiej, Wyceny i oceny trofeów łowieckich. Członek Koła Łowieckiego „Puszcza” w Niepołomicach. Od 2000 r. lektor PZŁ w zakresie wykonywania polowania, a od 2009 r. lektor Ekspert. Pracuje w komisjach problemowych Okręgowej Rady Łowieckiej: Oceny Trofeów Łowieckich, Hodowlanej, Kynologicznej i Szkoleniowej. Posiada uprawnienia: sędziego i instruktora strzelectwa myśliwskiego, wyceny i oceny trofeów łowieckich. Autor i współautor kilkudziesięciu publikacji i opracowań naukowych z zakresu gospodarki łowieckiej i ochrony przyrody, m.in. autor dwóch rozdziałów w książce „Łowiectwo” (Okarma H., Tomek A. 2008 Wydawnictwo H2O) oraz współautor rozdziału w „Łowieckim podręczniku selekcjonera” wydanym przez ZG PZŁ pod redakcją prof. Romana Dziedzica. Od 2005 r. promotor 20 prac magisterskich i 35 prac inżynierskich z zakresu gospodarowania populacjami zwierząt. Od 2007 r. prowadzi zajęcia dla słuchaczy Studiów Podyplomowych „Gospodarka łowiecka i ochrona zwierzyny” oraz specjalistyczne szkolenia m.in. dla myśliwych, przedstawicieli Lasów Państwowych, Izb Rolniczych oraz Parków Narodowych. Angażuje się także w propagowanie łowiectwa wśród dzieci i młodzieży poprzez prowadzenie warsztatów i wykładów, a także audycji radiowych (Radio Kraków, Radiofonia).

JANUARY WEINER - profesor w Instytucie Nauk o Środowisku Uniwersytetu Jagiellońskiego. Biolog, ekolog, zajmuje się bioenergetyką i stechiometrią ekologiczną, ekologią ekosystemów lądowych. Wykłada ekologię ogólną, ekologie ekosystemów, biogeochemię, ekologię globalną, różnorodność biosfery, prowadzi również kursy zaawansowane: Advanced ecology, Fundamentals of Sustainable Develompnets, Tropical ecology oraz Tropical ecology-field course. Autor podręcznika ekologii ogólnej „Życie i ewolucja biosfery”. Członek rzeczywisty Polskiej Akademii Nauk, członek czynny Polskiej Akademii Umiejętności.

TADEUSZ WIECZOREK - absolwent Wydziału Leśnego Akademii Rolniczej w Krakowie, gdzie w 1977 roku uzyskał tytuł mgr inż. leśnictwa. W latach 1979-1988 pracował jako nauczyciel przedmiotów leśnych w Technikum Leśnym w Starym Sączu. Zajmował się m.in. przygotowaniem uczniów do konkursów i współzawodnictwa pomiędzy szkołami leśnymi z przedmiotów zawodowych. W latach 1988-1944 dyrektor Szkoły Leśnej w Mszanie Dolnej ( przy Regionalnej Dyrekcji Lasów Państwowych w Krakowie). Przygotowany przez Szkołę modułowy program szkolenia pracowników leśnych został wyróżniony w konkursie TOR-9 organizowany przez Ministerstwo Pracy i Polityki Społecznej. Od 1994 r. do emerytury Tadeusz Wieczorek kierował Zarządem Popradzkiego Parku Krajobrazowego. Z jego inicjatywy prowadzono szereg działań z zakresu czynnej i konserwatorskiej ochrony przyrody m.in. program pt „Szlak przyrodniczy im. Adama hr. Stadnickiego po matecznikach puszczy karpackiej” w ramach którego przygotowano dokumentację dla poszerzenia rezerwatów przyrody „Uhryń”, „Łabowiec” i „Barnowiec”. Był pomysłodawcą i współautorem projektu „Ochrona ostatniego stanowiska pierwiosnki omączonej (Primula farinosa L.) w Polsce” oraz współautorem projektu „Ochrona walorów przyrodniczych i krajobrazowych Doliny Roztoki Wielkiej na terenie Popradzkiego Parku Krajobrazowego w Beskidzie Sądeckim” w ramach którego przygotowani dokumentację powiększenia rezerwatu przyrody „Baniska” i projektu „Ochrona walorów przyrodniczo-krajobrazowych Małych Pienin” Jako dyrektor Zarządu Popradzkiego Parku Krajobrazowego był inicjatorem i członkiem zespołu redakcyjnego monografii przyrodniczej Beskidu Sądeckiego „Przyroda Popradzkiego Parku Krajobrazowego” Obecnie pracuje jako główny specjalista ds. ochrony przyrody w Zespole Parków Krajobrazowych Województwa Małopolskiego w oddziale Stary Sącz.

BARTŁOMIEJ WYŻGA - dr hab. nauk o Ziemi, pracuje w Instytucie Ochrony Przyrody PAN w Krakowie. Specjalista w zakresie procesów fluwialnych (geomorfologia rzek i dolin rzecznych, sedymentologia osadów rzecznych, hydrologia, hydraulika przepływów w korytach otwartych), gospodarki wodnej i biogeomorfologii. Badania koncentrują się na współczesnych i XX-wiecznych zmianach rzek karpackich, zwłaszcza w kontekście wpływu człowieka, roli tych zmian dla kształtowania się stanu ekologicznego rzek karpackich oraz wpływie lasów nadrzecznych i grubego rumoszu rzecznego na funkcjonowanie rzek. Członek Regionalnej Rady Ochrony Przyrody w Krakowie.

JANUSZ ZALESKI - Ukończył Wydział Leśny SGGW w 1976 roku i Wydział Ekonomiki Produkcji SGPiS /obecnie SGH/ w 1979 roku. Uzyskał tytuł doktora nauk leśnych na SGGW w 2014 roku. Pracował w latach 1977-1980 na Wydziale Leśnym SGGW, a następnie w latach 1980-1990 w Nadleśnictwie Dwukoły na stanowiskach adiunkta i zastępcy nadleśniczego. Nadleśniczy Nadleśnictwa Orneta w latach 1990-2001. Zastępca Dyrektora Generalnego Lasów Państwowych w latach 2001-2006. W latach 2006-2007 Dyrektor Centrum Koordynacji Projektów Środowiskowych. Podsekretarz Stanu w Ministerstwie Środowiska i Główny Konserwator Przyrody w latach 2007-2014. Od VI 2014 Zastępca Dyrektora Generalnego Lasów Państwowych. Nadzorował bezpośrednio organizację i przeprowadzenie XIV sesji Konferencji Stron Konwencji Klimatycznej w Poznaniu, odpowiadał za przygotowania polskiej prezydencji w UE w dziedzinie leśnictwa i ochrony bioróżnorodności. Uczestniczył w ministerialnym procesie ochrony lasów Europy, konferencjach UNFF i IUFRO. Prowadził prace nad Regionalnymi Programami Operacyjnymi Polityki Leśnej Państwa w latach 2003-2004, a obecnie nad Narodowym Programem Leśnym. Członek Państwowej Rady Ochrony Przyrody w latach 2005-2007 i od 2014.

WSPÓŁPRACOWALI Z NAMI


JERZY WERTZ (1948-2016) - mgr inż. leśnik - absolwent Akademii Rolniczej w Krakowie. Studia podyplomowe z zakresu organizacji i zarządzania na Akademii Ekonomicznej w Krakowie. Wojewódzki Konserwator Przyrody w Krakowie w latach 1976-2000. Dyrektor Wydziału Ochrony Środowiska w Urzędzie Wojewódzkim w Krakowie w latach 1988-2008. Regionalny Dyrektor Ochrony Środowiska w latach 2009-2012. Organizator kilkudziesięciu konferencji krajowych i zagranicznych z zakresu ochrony przyrody i ochrony środowiska. Koordynator szeregu programów ochrony środowiska; m.in. programu monitoringu ekologicznego w województwie krakowskim, likwidacji skutków skażenia gleb w obszarze oddziaływania byłej Huty Aluminium w Skawinie, likwidacji źródeł niskiej emisji w Krakowie, programu automatycznego monitoringu powietrza w Krakowie, rekultywacji terenu Krakowskich Zakładów Sodowych "Solvay". Członek polsko-amerykańskich komitetów sterujących dotyczących likwidacji źródeł niskiej emisji w Krakowie, poprawy jakości wody pitnej, ograniczenia uciążliwości gospodarki rolnej w strefie ochrony Zbiornika Dobczyckiego, programu edukacyjnego "Niebieski Kciuk". Koordynator współpracy polsko-duńskiej w latach 1992-2004, uczestnik szeregu szkoleń, seminariów i konferencji zagranicznych dotyczących problematyki ochrony środowiska i ochrony przyrody, głównie w USA, Szwecji, Niemczech, Danii, Irlandii, Czechach i Słowacji. Rzeczoznawca w zakresie ochrony przyrody Ministra Środowiska i Wojewody Małopolskiego, ekspert Komisji Ochrony Środowiska Sejmu RP. Członek licznych rad naukowych oraz Rady Programowej miesięcznika "Aura". Należał do grona najbliższych współpracowników profesorów Stefana Myczkowskiego oraz Janusza Bogdanowskiego.